Zondag 11 juli.

Om 00:10u. vertrekken we uit Diffelen. Om 06:45u. rijden we bij Basel Zwitserland binnen. We rijden naar Luzern en rijden de afslag naar de A8 even voorbij tot aan de afslag Stans-Süd om gas te tanken.

Zo komen we om 08:45u. aan bij ons huisje. Het mooie Chalet ligt net buiten Goldern op de weg naar Reuti. Het is een prachtig huisje met een ruime woonkamer en slaapkamer. Beide liggen aan de voorkant van het Chalet en hebben een geweldig uitzicht op de bergen. De keuken is klein maar wel mooi compleet. Het terras buiten is fantastisch met een overweldigend panorama.

Tegen 10:00u. rijden we even naar Wasserwendi om wat geld uit de muur te halen. Met het weer valt het geweldig mee. Het is hier net als de laatste tijd in Nederland hoog-zomer met temperaturen ver boven de 30º.

Tussen de middag eten we even wat. Daarna lezen we wat en om 15:00u. besluiten we nog wat nuttigs te gaan doen. We gaan op zoek naar een aantal huisjes die ik de laatste weken op het internet heb gezien. Dit is gelijk een mooie verkenningstocht van de omgeving

Om 17:30u. zijn we terug bij ons huisje.

Die avond trekken zich donkere wolken samen boven de bergen aan de overkant, blijft het bij ons desondanks droog en verliest Holland de finale van het WK van Spanje
    

Maandag 12 juli.

Om 07:00u. ontbijten we op ons terras onder een strak blauwe lucht. We besluiten vandaag twee Rundwanderbiljette te kopen. We rijden met de auto naar Twing en nemen daar de bus naar Reuti. Hier nemen we de 8-persoon gondel naar Bidmi.

Om 10:00u. komen we aan bij de Alpentower op Planplatten (2250m). Na even wat rondgewandeld te hebben, beginnen we om 10:15u. aan de wandeling naar Käserstatt (1840m). Het pad daalt gelukkig niet al te snel maar is ook niet al te spannend. Gelukkig is het uitzicht op het Berner Oberland geweldig. Deze keer hebben we ons gewapend tegen de zon. We hebben ons goed ingesmeerd en hebben onze petten mee, die we regelmatig op doen. Later deze dag zal dan ook blijken dat we nu eens een keer geen verbrandingsverschijnselen hebben na de eerste lange wandeling. Om 11:15u. zijn we bij Hääggen (2010m). Hier nemen we een wat langere pauze, waarin we wat drinken en wat rondkijken. Hannie heeft last van "trillende benen", waarschijnlijk door het constante dalen, waarbij je spieren gebruikt die je normaal nooit gebruikt. Vanaf hier besluiten we niet de directe route naar Käserstatt te volgen maar een iets hogere variant over de Hochsträss (2180m) te nemen. Hierdoor moeten we voor het eerst deze dag omhoog. Om 12:15u. komen we aan op de Hochsträss. Het is het bergstation van de stoeltjeslift die in de zomer niet in gebruik is. De klim omhoog was een mooie route. De afdaling naar Käserstatt (1840m,) is echter heel vervelend en saai. Als we dat van tevoren hadden geweten, hadden we de "gewone" weg genomen. Door het constante dalen en een paar keer uitglijden, heeft Hannie behoorlijk last van beide grote tenen, die 's avonds behoorlijk blauw en pijnlijk blijken te zijn.
Om 13:15u. komen we bij Käserstatt aan en eten weer van die overheerlijke Goulashsuppe. Daarna stappen we in een gondeltje dat ons via tussenstation Lischen terugbrengt bij het dalstation Twing in Wasserwendi.

Om 14:00u. zijn we weer bij de auto. De zittingen en het stuur zijn zo heet, dat we ons er bijna aan branden!! De rest van de middag gaat op aan luieren en lezen. De tegels van ons terras zijn zo heet dat je er snel overheen moet lopen met je blote voeten. Zo af en toe gaan we even in de grote betonnen waterbak staan. Lekker koel aan de voeten en de benen. Het grootste gedeelte van de middag zijn we te vinden op het gras onder de grote lindeboom. 

Om 17:15u. vertrekken we naar Meiringen. In de Co-op doen we wat boodschappen. In de supermarkt is het heerlijk koel en we bekijken het assortiment dan ook eens goed.
     

Dinsdag 13 juli.

Vandaag sta ik om 08:00u. op. Omdat het licht bewolkt is, besluiten we bij de Sustenpas te gaan wandelen.

Om 09:00u. gaan we op pad. Onderweg blijkt dat de pas gesloten is. Het onweer van gisteravond heeft enkele steenlawines veroorzaakt. Steingletscher is echter nog net bereikbaar. Zo rijden we via Innertkirchen de Sustenpas op. We komen zo langs de camping in Wiler waar we in 1994 met de kids waren. Daarna passeren we het dalstation van de Triftbahn (in 2008 hebben we de wandeling gemaakt naar de Triftbrücke en de Windegghütte). Weer een eindje verderop passeren we de Tällibahn. Zo komen we om 10:15u. aan bij Steingletscher (2000m), betalen CHF5,00 tol en rijden het smalle weggetje op tot aan de grote parkeerplaats aan het eind. (In 2004 zijn Marleen en ik vanaf hier naar de Tierberglihütte gelopen). Daarna rijden we een eindje terug, parkeren vlak bij het riviertje en lopen het pad langs het riviertje op en neer. Daarna rijden we terug naar het dalstation van de Tällibahn en gaan omhoog. We besluiten eerst nog wat te wandelen. Om 12:00u. gaan we op weg naar het Sätteli (2116m), een overgang van het Gadmertall naar het Genntall met de Engstlenalp. Het Sätteli is ook het eindpunt van de Tälligrat. Het in nu midden op de dag en we lopen op een 1800m. Hannie heeft behoorlijk last van de hitte en de zon die genadeloos op ons neer straalt. Het op zich prachtige pad stijgt langzaam maar gestaag. We lopen door, tot aan het punt waarop het pad met een aantal haarspeldbochten flink begint te stijgen naar het eigenlijke "Sätteli". we keren om en lopen terug naar de Tällithütte (1720m), waar we om 13:15u. aankomen.
Hier nemen we uitgebreid tijd om even wat te eten. Deze heeft een nogal afwijkende samenstelling en smaak als gebruikelijk. Om 14:00 u. gaan we weer met het gondeltje naar beneden. Er is geen bemanning bij het bergstation. Er is wel een knop waardoor er in het dalstation een belletje gaat. Na hierop gedrukt te hebben, komt er inderdaad een gondeltje naar boven, stappen we in en dalen weer af naar het dalstation. Om 14:45u. zijn we terug bij ons mooie huisje.

Dan is het weer lekker genieten van de schaduw, de wind, een goed boek en de omgeving..........
  

Woensdag 14 juli.

07:00u. We ontbijten vroeg omdat het prachtig weer is en we nu eindelijk eens de panoramawandeling bij de Brienzer Rothorn (2244m)willen gaan lopen.

08:00u. gaan we op pad. Om 08:15u. komen we aan bij het dalstation in Lungern. Helaas gaat de eerste gondel pas om 09:00u.!! We kopen twee retourtjes en gaan met de grote cabine naar het tussenstation Turren (1562m). Vandaar gaat het met een 4-persoons stoeltjeslift naar Schönbüel (2011m). Het weer is prachtig al er zit wel vrij veel vocht in de lucht, waardoor het enigszins heiig is in de lucht. Om 09:30u. gaan we op weg naar de Arnihaaggen (2207m). In het begin is het pad vlak en breed. Verderop wordt het een mooi smal spannend paadje, dat de hoogtelijn volgt. Rechts van ons hebben we hellingen van de Hochgumme en links van ons een prachtig panorama. Het hele Berner Oberland ligt aan onze voeten en achter de Brienzersee kunnen we Interlaken zien liggen, een fantastisch gezicht. Het loopt heerlijk, wat een fantastische wandeling is dit, je komt ogen te kort. Vlak voor de Arnihaaggen steekt het pad de kam over en krijgen we een stukje met een niet al te hoge wand rechts van ons. Nu hebben we een mooi uitzicht op het noorden. Hier zijn de bergen aanzienlijk lager. Vlak onder ons ligt aan de noordkant Sörenberg, vanwaar je ook met een kabelbaan naar de Brienzer Rothorn kunt. Weer een eindje verder verdwijnt ook de bergwand aan de linkerkant, zodat we nu op een "Grat" lopen. Helaas is dit maar een klein stukje. Dan volgt de beklimming van de Arnihaaggen. In "Serpentines" klimmen we niet al te steil richting top. Om 10:45u. staan we dan bovenop de Arnihaaggen, een geweldig uitzichtspunt. De top zelf is vrijwel vlak en biedt makkelijk plaats aan 20 mensen. Die zijn er gelukkig niet, we zijn alleen. Terwijl Hannie nog wat rondkijkt, loop ik nog een eindje verder in de richting van de Brienzer Rothorn en zie al snel het pad in vele kleine haarspeldbochtjes steil dalen naar een lager gelegen richel, waarna er een lange klim naar de Brienzer Rothorn volgt. Niet echt een pad voor Hannie, veel te "klauterig" en te steil. Zo hebben we dus inderdaad een goede keus gemaakt door in Schönbüel te beginnen. Dan beginnen we om 11:15u. aan de terugweg, waarop we weer met volle teugen genieten, al wordt Hannie nogal afgeleid door de "geplette" teen, waar ik op de Arnihaaggen bovenop ben gaan staan!! Om 12:30u. komen we bij het bergstation aan. Hier eten we wat. Hannie neemt de Bradwurst mit pomme frites en ik een Raclette schotel. Om 13:00u. stappen we weer in de stoeltjeslift, die net de Mittagspauze erop heeft zitten.

14:00u. We zijn weer terug op Hasliberg en genieten daar van het mooie weer en de omgeving. 

Om 16:00u. gaan we nog even naar Meiringen voor wat boodschapjes.

     

Donderdag 15 juli.

Als ik om 08:30u opsta, is het helemaal grijs buiten. Zelfs de bomen aan de andere kant van de straat zijn onzichtbaar. Hannie is al langer op en heeft op tv gezien dat de verwachtingen voor deze dag niet al te best zijn.  

Om 10:00u. rijden we naar Innertkirchen en gaan op zoek naar de ingang van het Urbachtal. We rijden het zeer smalle en steile weggetje een eindje op. Het lijkt erg op het weggetje naar het Rosenlauital. We besluiten al snel weer om te draaien en binnenkort eerst maar eens op internet op te zoeken of er iets spannends te doen is in het Urbachtal. 

Om 10:30u. zijn we in Meiringen bij de Co-op om nog wat boodschappen te doen.

Om 12:00u. zijn we terug bij ons huisje en eten even wat. 

Het weer is ondertussen behoorlijk verbeterd. De bewolking is lichter geworden alle lage wolken zijn verdwenen. We besluiten naar Brünig te rijden, waar het begin is van de "Hasliberger Panoramastrasse". Om 12:45u. beginnen we aan deze prachtige wandeling. Het eerste deel loopt door een prachtig bos dat wel heel erg aan Luxemburg doet denken. Na een flinke heuvel te hebben overgestoken met af en toe mooie uitzichten, komen we uit bij een bushalte aan de weg. Het pad steekt de weg over, waarna we verder afdalen naar prachtige alpenweiden. Nu weet zelfs de zon af en toe door de wolken te breken. Na een tijdje komen we in Hohfluh uit, waar we weer de weg kruisen. We zoeken de dichtstbijzijnde bushalte op, waar blijkt dat de eerstvolgende bus nog drie kwartier op zich laat wachten. We besluiten dan maar terug te lopen. We lopen langs de weg tot we weer bij de bushalte zijn waar we besluiten weer over de heuvel naar de auto te lopen, dit is mooier als steeds maar langs de weg te lopen. Om 15:00u. zijn we terug bij de auto. Met Hannie's tenen gaat het niet best. Een bijna vlakke wandeling zoals vandaag gaat nog net......

Terug bij ons huisje lezen we nog even wat en eten die avond Chili concarne.

Die avond is het mooi weer, de zon schijnt volop. We besluiten nog een stukje van de Hasliberger Panoramastrasse te lopen en wel het stukje tussen Wasserwendi en Hohfluh. Om 19:15u. beginnen we in Wasserwendi en lopen richting Hohfluh. Als we daar bijna zijn, daalt het pad opeens sterk het dorp in. We draaien maar weer om en lopen terug. Om 20:10u. zijn we weer bij het huisje terug. Met Hannie's teen gaat het steeds slechter. Thuis in Diffelen is er een wisseling van de wacht geweest. Marleen is vandaag naar de Zwarte Cross vertrokken en Nienke is vandaag in Diffelen aangekomen.
      

Vrijdag 16 juli.

Om 08:00u. sta ik op en ontbijten we. Het is mooi weer en we besluiten niet te gaan wandelen (Hannie's teen) maar een rondrit te maken. Ik wil wel eens wat meer zien van het Vierwoudstedenmeer en het Muottathal.

Om 09:00u. vertrekken we. We rijden richting Luzern en gaan even in Stans langs om gas en benzine te tanken. Daarna rijden we rond het Vierwoudstedenmeer en komen achtereenvolgens door: Luzern, Küssnacht, Weggi, Vitznau, Gersau en Brunnen. Nu rijden we via Schwyz naar het Muottathal. In de grootste plaats in dit dal, Hinterthal, stoppen we even bij de Tourist Information en kopen een wandelkaart van het Muottathal. Dan gaan we verder. Begaanbare wegen zijn hier zeldzaam. We zijn hier in een deel van Zwitserland waar je normaal niet snel komt. De enige weg die ons uit het Muottathal lijdt gaat over de Pragelpass (1550m) die het kanton Schwyz met het kanton Glarus verbindt. Deze zeer smalle en spannende weg is alleen door de week open. In de weekenden is hij gesloten!! Na de pashoogte dalen via het dorpje Richisau en de Klöntaler See af naar Riedern. We zijn nu in het kanton Glarus. In Riedern kun je slechts 2 kanten op. Linksaf naar het noorden (Zürich, St. Gallen) of rechtsaf naar Glarus. Hier zijn weer enkele doodlopende wegen en één doorlopende weg. Deze loopt via kleine gehuchten als Schwanden, Diesbach en Rüti naar het zuiden. Bij Linthal loopt de weg naar het zuiden dood en moet je dus wel rechtsaf weer naar het westen.
Zo kom je via de Klausenpass weer in de bewoonde wereld terecht. Op weg naar de pashoogte eten we even wat in een restaurantje in Urnerboden. Daarna rijden we de pas over, dalen af door het Schächental en komen uiteindelijk in Altdorf in het kanton Uri terecht.
Hoewel we eerst van plan waren via de Sustenpass terug te rijden, besluiten we toch maar de snellere en aanzienlijk eenvoudiger route over de A3 door de Seelisberger tunnel te nemen. Voor vandaag heb ik even voldoende passen gereden. Zo komen we na een lange dag om 16:00u. weer aan bij ons huisje. 

19:15u. besluit ik nog even een avondwandelingetje te gaan maken. Ik loop naar Reuti, tot aan de plaats waar je met de auto niet verder mag. Om 20:00u. ben ik weer terug. We besluiten morgen weer naar huis te gaan. Hannie kan alleen nog maar met open schoenen lopen, bovendien krijgt ze zo langzamerhand ook weer behoorlijk last van de rug.
    

Zaterdag 17 juli.

08:00u. We ontbijten en lopen daarna nog even naar Reuti heen en terug. Het weer is best aardig, niet zo warm als de laatste dagen en redelijk zonnig. In het dal kruipen laaghangende witte wolken traaf voorbij, een prachtig gezicht. 

09:30u. We rijden naar de Co-op in Meiringen voor nog wat laatste inkopen. Ik neem een flinke voorraad van die heerlijke Apfelsprudel mee naar huis. Dan bellen we Nienke om te vertellen dat we deze dag terugkomen en een uur of negen vanavond thuis hopen te zijn. Op de terugweg halen we nog even geld in Wasserwendi.

12:30u. vertrekken we naar Diffelen. Na een reis van 8,5 uur (acht uur rijden en een half uurtje eten en tanken), komen we in Diffelen aan. We hebben een heerlijke week achter de rug. Mooi weer, mooi huisje, mooie wandelingen. Alleen de erg hoge temperaturen en Hannie's tenen drukten de pret een beetje, maar ja, er moet natuurlijk ook iets te klagen overblijven........ We zullen vast nog wel weer eens terug komen in dat prachtige huisje in Goldern.